veilig uit
gedichten over kwetsbaarheid,  gedichten over persoonlijk ontwikkeling

Veilig uit

Wanneer de gezichten verdwijnen,
ik de wind op mijn wangen voel
en niemand meer hoef te vertellen
wat ik toch bedoel

Wanneer mijn blarende voeten bloeden
en mijn gedachten verstoken zijn van ruis
wanneer het knispert als ik loop
dan pas voel ik mij thuis

Ver van huis alleen op weg
geen vermoeiende stemmen in mijn hoofd
alleen de snijdende wind
en de vrieskou die mijn lijf verdoofd

Niet meer onverwachts vastgepakt
geen geschreeuw, gehuil of zelfs onverwachts gefluister
maar alleen mijn eenzaam kloppend hart
waar ik nu nog naar luister

Waar gezichten verdwijnen, gedichten verschijnen
en het kreupelhout mijn pad weer sluit
Waar geen mens mij vinden kan
daar ben ik veilig uit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: