• brandend water, oxymoron
    Gedichten over pijn en verdriet,  troost gedichten

    Oxymoron

    Ik voel me een moron een oxymoron wel te verstaanwant mij leven lijkt uit niets anders dan tegenstellingen te bestaan Ik kan niet tegen harde geluiden maar mijn huis is echt te stil Ik wantrouw de meeste mensen maar alleen zijn is ook niet wat ik wil Aan verandering kan ik niet wennen dat lijkt een constante te zijn Ik kan niet zachtjes rennen en langzaam hardlopen is niet fijn Ik voel me niet vooruitstrevend maar ook niet orthodox Ik voel me oxymoron of is het toch een paradox Ik word langzaam oudmaar blijf jong van hart en het oude kind van vroeger leeft in mij, maar nog steeds verward…

  • eenzaamheid, anders zijn
    Gedichten,  gedichten over kwetsbaarheid

    Anders zijn (2)

    Op school ben ik gepest want ik was anders dan anderen En hoe ik mijn best ook deed ik kon dat niet veranderen Niemand begreep mijn verhalen en men vond mij te stil en te dikMijn zwakke plekken zo te achterhalen maar ik gaf nooit een kik Over dat ik anders ben kan ik met niemand praten Omdat ik nu eenmaal anders ben is mijn leven eenzaam en verlaten Kon ik maar veranderen misschien is er dan wat minder pijnwat meer gelijk aan anderen kon dat maar zo zijn. Kon ik maar veranderen wat mijn vreemdig zijnwant wat meer gelijk aan anderen dat lijkt me gewoon fijn.

  • prikkels
    Gedichten,  gedichten over kwetsbaarheid

    Prikkels(2)

    Mijn hoofd zit volhet voelt alsof het gevuld is met het hardste betonJe vraagt: wat denk je en voel je? Niets zeg ik Hoewel ik wilde dat ik het uitleggen kon De woorden komen er in piepende wartaal uitdoor een dichtgeknepen keeljouw ademhaling, jouw gefluister.het prikkelt mij teveel De prikkels van binnen en van buitenHoe uit te leggen dat ik ze niet kan buiten sluiten. Ik denk dat niemand mij begrijpt en met dat gevoel gaan mijn gedachten aan de haalAlles wat ik dan nog zeg klinkt enkel en alleen al wartaal Hoe graag wilde ik dat ik de plaatjes in mijn hooftnaar goede woorden kon vertalen Hoe ik de…

  • emotionele blokkades, kwetsbaar
    Gedichten,  gedichten over kwetsbaarheid

    Kwetsbaar (6)

    Ik voel me kwetsbaarals ik mijn echte zelf naar buiten laatHet is niet veilig om mezelf te zijnDurf ik het? Vind ik liefde of verraad? Ik pas me aan Probeer te doen wat men mij vraagt Een braaf meisje dat iedereen behaagt. Maar van binnen ben ik andersIk zie alle onrechtvaardigheid Ik zie de pijn en voel het knellen van de tijd De eenzaamheid die maakt mij boosen triggert mijn paniek maar ik durf het niet te zeggen want de wereld die is ziek. Ik voel me kwetsbaar Als ik vertel hoe ik de harde wereld zie Ik voel me kwetsbaar Zelfs in mijn eigen Poëzie Ik voel me als…

  • choas in Hoofd, je leeft maar 1 keer
    Gedichten,  Gedichten over pijn en verdriet

    Je leeft maar 1 keer

    We zouden volgend jaar naar het strandWe hoefden nu niet te gaanEr was een virus en een lockdownWe konden best een jaar overslaan. Je had me beloofd dat we zouden wandelen in mijn favoriete bossen nabij OssEn dan struinen over de Herperduin en heerlijk shoppen in Den Bosch. Je had me nog een hotelletje beloofdJe zou me verrassenMet een tripje naar het noordenwerd het Groningen of Assen? Toen kwam die auto en was je er niet meer Er is voor ons geen volgend jaarEr is geen volgende keer. Nu wilde ik dat we toch waren gegaanYolo, want nu doet het zeer dat we niet konden overslaan Je leeft maar 1…

  • avond tranen
    Gedichten

    Avondtraan

    Mijn gedachten vloeien samen tot een onrustige woordenbrijEen mistig geheel van beelden en geluiden over jou en mij Er ontstaat een onrustige zeevan kansen die verloren gingen En verwachtingen van jou en mij, mensen en andere dingen. Ik dacht je telkens veiligte hebben gevangen in mijn hart maar je vleugels bleken sterker.Ik blijf achter, erg verward. Onder jou prachtige vleugels had ik willen schuilen maar net als eerdere dagen zal ik in mijn eentje huilen Ik zal in mijn eentje huilen wil door niemand worden gesust want elke traan die valt geeft mij een druppeltje meer rust.

  • kom samen verdwalen
    Gedichten over pijn en verdriet

    Kom samen verdwalen

    Ik reik naar je handmaar je ziet me nietin het troosteloze moeras van jouw dagelijks verdriet. Ik kijk en aanschouwhoe je worstelt en vecht En ik verdrink in de woorden die ik nooit heb gezegd. Kom, pak nu mijn handlaat me je halen Kom met mij meegaan we samen verdwalen. Samen creëren we een wereldzonder zorgen, zonder pijnwaar we voor altijd samen gelukkig kunnen zijn. Kom met me meenaar een moment zonder zorgenSamen, niet alleen Ik voel me geborgen. Kom, pak mijn handweg bij het dagelijkse bestaanIk wil ook wel volgen waar jij dan zal gaan. Kom, pak nu mijn handdan kunnen we stoppen met huilen kom naar die open…