• emotionele blokkades, kwetsbaar
    Gedichten,  gedichten over kwetsbaarheid

    Kwetsbaar (6)

    Ik voel me kwetsbaarals ik mijn echte zelf naar buiten laatHet is niet veilig om mezelf te zijnDurf ik het? Vind ik liefde of verraad? Ik pas me aan Probeer te doen wat men mij vraagt Een braaf meisje dat iedereen behaagt. Maar van binnen ben ik andersIk zie alle onrechtvaardigheid Ik zie de pijn en voel het knellen van de tijd De eenzaamheid die maakt mij boosen triggert mijn paniek maar ik durf het niet te zeggen want de wereld die is ziek. Ik voel me kwetsbaar Als ik vertel hoe ik de harde wereld zie Ik voel me kwetsbaar Zelfs in mijn eigen Poëzie Ik voel me als…

  • choas in Hoofd, je leeft maar 1 keer
    Gedichten,  Gedichten over pijn en verdriet

    Je leeft maar 1 keer

    We zouden volgend jaar naar het strandWe hoefden nu niet te gaanEr was een virus en een lockdownWe konden best een jaar overslaan. Je had me beloofd dat we zouden wandelen in mijn favoriete bossen nabij OssEn dan struinen over de Herperduin en heerlijk shoppen in Den Bosch. Je had me nog een hotelletje beloofdJe zou me verrassenMet een tripje naar het noordenwerd het Groningen of Assen? Toen kwam die auto en was je er niet meer Er is voor ons geen volgend jaarEr is geen volgende keer. Nu wilde ik dat we toch waren gegaanYolo, want nu doet het zeer dat we niet konden overslaan Je leeft maar 1…

  • avond tranen
    Gedichten

    Avondtraan

    Mijn gedachten vloeien samen tot een onrustige woordenbrijEen mistig geheel van beelden en geluiden over jou en mij Er ontstaat een onrustige zeevan kansen die verloren gingen En verwachtingen van jou en mij, mensen en andere dingen. Ik dacht je telkens veiligte hebben gevangen in mijn hart maar je vleugels bleken sterker.Ik blijf achter, erg verward. Onder jou prachtige vleugels had ik willen schuilen maar net als eerdere dagen zal ik in mijn eentje huilen Ik zal in mijn eentje huilen wil door niemand worden gesust want elke traan die valt geeft mij een druppeltje meer rust.

  • kom samen verdwalen
    Gedichten over pijn en verdriet

    Kom samen verdwalen

    Ik reik naar je handmaar je ziet me nietin het troosteloze moeras van jouw dagelijks verdriet. Ik kijk en aanschouwhoe je worstelt en vecht En ik verdrink in de woorden die ik nooit heb gezegd. Kom, pak nu mijn handlaat me je halen Kom met mij meegaan we samen verdwalen. Samen creëren we een wereldzonder zorgen, zonder pijnwaar we voor altijd samen gelukkig kunnen zijn. Kom met me meenaar een moment zonder zorgenSamen, niet alleen Ik voel me geborgen. Kom, pak mijn handweg bij het dagelijkse bestaanIk wil ook wel volgen waar jij dan zal gaan. Kom, pak nu mijn handdan kunnen we stoppen met huilen kom naar die open…

  • de lente komt, wint
    gedichten over kwetsbaarheid

    Mijn Wind

    Ik ben mijn richtingsgevoel verlorenals ik naar rechts kijk, zie ik je niet Mijn kompas, anker, uitkijk toren Hij, die altijd alles in mijn ziet Mijn kompas dat ben ik kwijtIk heb je laten gaanwant ik heb nu al zoveel spijtdat ik het toestond dat jij bent vreemd gegaan Ik waai met alle winden meewant mij anker is onvindbaar. Je antwoord is ook telkens neewant niets mag je niet meer van haar. Je mag niets meerWat je deed was niet zo fraaimaar ik wil je weerwant jij bent met wie ik het liefste waai.

  • sst ik vind je leuk
    gedichten over kwetsbaarheid

    Verscheurde stilte

    De stilte wordt verscheurddoor harde muziek en schreeuwende stemmenHarde kleuren en prikkende geuren en klierende kinderen die niet zijn te temmen Mensen lijken bang voor stilte Die moet altijd gevuldmet zottig gezwets en onzinnig geklets haastige woorden zonder geduld. De stilte verbrokendoor koude klanken en onwaar geruchtKlierende kinderen die kloterig hinderenIk hoor nauwelijks mijn eigen gezucht. Ik zoek naar de rust van woorden in dennengeur gesproken.teruggetrokken zacht en onbewogen pracht en de stilte ononderbroken