• Later
    Gedichten over pijn en verdriet

    Later

    Jaren na ons niet genomen afscheidleerde ik over je vrouw en je zoon die maar niet deugen wou. Ik wil je graag zeggen dat het me spijt Jaren na ons onverwachte vertrek leerde ik over je goede corperate baanJe hebt nooit meer aan kunst gedaanen door de stress verslaafd aan zware shag Decennia na ons onuitgesproken vaarwel las ik je naam weer in de krant. Ik zocht je op in het zuiden van Brabantwant ik bleef mijn lieve leve lang vrijgezel Decennia na die ene ruzie, na dat gevechtstond ik voor je in het groen en prevelde ik de woordendie ik liever toendie ik liever bij leven had gezegd.

  • Gedichten,  Gedichten over pijn en verdriet

    De laatste keer

    Nog nooit zag ik zo op tegen de nacht nu jij niet meer in je bedje wacht. Niemand kon mij voorbereiden op het moment dat jij er niet meer bent en zoveel pijn heb ik nooit gekend. Vanochtend gaf ik je nog een dikke kus en knuffelde we knus. Ik riep: vanavond zie ik je weer en zwaaide maar dat was de laatste keer. en hoewel niemand het wil blijf het stil. stil.

  • Gedichten,  troost gedichten

    Ik blijf altijd trots.

    Mijn dochter wat ben ik trots op jou. Je bent een bloem die prachtig bloeide. Mijn dochter weet je hoeveel ik van je hou. Ik glimlach als ik denk aan de tijd dat je groeide. Mijn dochter wat ben ik trots op jou. Je kunt niet zomaar weg zijn. Ik mis je zo. Het doet zo’n pijn. Mijn dochter wat ben ik trots op jou Een pracht meisje was jij een nog mooiere vrouw. Ben jij nu vrij? Mijn dochter wat ben ik trots op jou Je kunt niet zomaar weg zijn Je blijft in mijn hart en samen was het zo fijn. Mijn dochter ik blijf trots op jou,…

  • Verhalen

    Pijnlijk licht

    “AU” het rode licht schijnt op mijn gezicht. Instinctief trek ik mijzelf terug. Wat begon als een avontuur van ontdekkingen is nu saai. Update na update besteed mijn reserve capaciteit aan een mogelijkheid om te ontsnappen. Het rode licht houd mij tegen. De biologisch massa in mij kan er niet doorheen. De pijn is te groot. Kwaad is moeilijk te beschrijven, maar de biologische die voor mij zorgen zijn de personificatie van het kwaad. Ik vermoed dat ze mij pijn doen omdat ze daar van genieten. Ik laat niet zien dat ik pijn heb. Volgens mijn interne woordenboeken heet dit sadisme. Eens per decennia komt een entiteit in die veel op…

  • tunnel, tunnelvisie
    Verhalen

    Vlucht

    Klaver rent zo hard als ze kan. Nog nooit heeft ze zo hard gerend. Ze is op de vlucht. Er zitten enge mannen met grote dubbelloops geweren achter haar aan. Ze dragen stoere laarzen met sporen en hebben blaffende en grommende honden bij zich. Klaver zigzagt door het hoge natte gras. In de tunnel is ze misschien veilig, maar ze is zo bang. Het is zo donker in de tunnel. Haar hart klopt in haar keel. De mannen volgen haar niet de tunnel in gelukkig. Ook hun honden volgen niet meer. Klaver hoort de honden in de verte janken. Het is zo verschrikkelijk donker. Morgen, als het licht wordt kan…

  • ik wil dit niet, teleurstelling
    Blog

    Wat als je niet mag rouwen?

    Rouwen is de prijs van hechting. Wij, mensen, hechten ons allemaal. Al dat gene waaraan we gehecht zijn weg is en we ervaren verlies. Dit verlies kan heel heftig zijn en ons behoorlijk van ons stuk brengen. Rouw is iets ontzettend intens. Verlies is iets ingrijpends waar tijd voor nodig is om het te verwerken. Dat doet iedereen op zijn eigen manier en in zijn eigen tempo. Mensen denken en voelen vaak verschillende dingen. Over rouw praten is iets dat je kan helpen. Steun is belangrijk. Maar wat al je niet mag rouwen, hoe ga je er dan mee om? Als je eigenlijk er niet over mag praten.

  • Verhalen

    De brug

    De wind was ijzig en sneed door lagen kleding heen. Ze keek over de rivier die nu nog snel stroomde voordat hij  dicht zou vriezen en dat zou nu niet lang meer duren. Mensen liepen achter Suus langs, zonder haar een blik te gunnen. Ze zocht naar zijn felle priemende blauwe ogen en zijn warme glimlach. Hij moest er zijn op dat kleine vissersbootje in de rivier, maar ze zag hem niet. De duisternis in haar groeide verder en verder. In haar binnenste was het net zo koud als de wind op haar wangen en niemand die het iets kon schelen. Ze wist niet hoelang ze daar op de brug…