Gedichten

Storm

Zie jij de storm in mijn hoofd?
Kun jij hem misschien temmen?
Ik ben op oorlogspad
waar ben jij om mij te remmen?

Mijn lippen snakken naar de jouwe
geen rust, wat kan ik doen?
Zie je niet het smeken in mijn ogen
naar die storm verstillende zoen?

Mijn voeten blijven niet meer stil
kan niet kiezen, heb geen keus
handen trillen maar niet volgens mijn wil
zenuwen, ik ben nerveus.

Ik verlang naar je woorden
naar de stem die mijn storm verzacht.
Ik verlang naar je liefde
en je rust, waar ik alweer op wacht

Trillend als een riet in de wind
kom ik straks naar je toe
Kunnen we praten,
want dit maakt mij moe?




Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: