slot en grendel
Verhalen

Slot en Grendel

Anna legt haar hoofd op haar smoezelige kussen. Ze denkt aan die dag 13 jaar geleden. Grendel en zij hadden al een tijdje in dezelfde kringen verkeerd. Ze vond het hem leuk. De blik in zijn ogen had iets ondoorgrondelijks. Ze had niet goed geweten hoe ze het hem moest vertellen, totdat ze een 12 stappen plan had gevonden op het internet.
Ze had besloten gelijk de volgende dag tot actie over te gaan.

21 augustus 2011

Anna wordt wakker na een te korte nacht. Ze heeft liggen woelen. Ze gaat Grendel straks zien en hem zeggen hoe leuk ze hem vindt. Wat zal hij zeggen?
Ze kijkt op het stappenplan. Stap 1 is niet helemaal goed gelukt. Ze heeft niet goed geslapen. Zal ze het een dag uitstellen? Ze besluit om door te zetten.
Stap 2 zegt langzaam te ontwaken en te bedenken waar je dankbaar voor bent. Anna loopt rustig naar beneden en neemt een kop koffie die haar kamergenoot al heeft gezet. Ze gaat voor het raam in de ochtendzon zitten en ruikt aan haar koffie. De geur van koffie, denkt ze, daar is ze dankbaar voor.

Na de koffie is het klaar voor stap drie. Het stappenplan zeg niets over eten maar trek heeft ze niet. Ze slaat het ontbijt over. Ze heeft nog steeds een knoop in haar maag. Anna trekt haar mooiste jurk aan. De groene stof flatteert haar haar. De jurk is lang genoeg om netjes te zijn en kort genoeg om haar mooi benen goed te doen uit komen. Door de pusch-upbeha, die ze eigenlijk niet nodig heeft, heeft ze een geweldig decolleté. Ze weet wel dat ze knap is. Ze vindt zichzelf echter niet de schoonheid die ieder ander in haar ziet.

Anna besluit stap vier over te slaan. Ze moet naar werk. Onderweg naar werk voelt ze telkens haar hart hoog in haar keel kloppen. Ze stopt, sluit haar ogen en ademt diep in. Ze ontspant iets. Werken, met in haar achterhoofd dat ze het spannendste gaat doen dat ze ooit gedaan heeft, is ontzettend lastig
Tegen het eind van haar shift is de spanning bijna ondragelijk. Ze beseft dat dit normaal is en dat piekeren weinig zin heeft.

Anna loopt door het park. Ze hebben afgesproken bij de grote eik. Van ver af ziet Anna hem al staan. Hij steekt boven alle mensen uit met zijn lange lijf. Zijn donkere haren laten zijn helblauwe ogen afsteken. Ze merkt dat ze onwillekeurig lacht en begint te blozen. Haar hart klopt in haar keel.

“Dag Grendel” zegt ze als ze bij hem staat. Hij kijkt op haar neer.
“Dag Anna van der Slot” zegt Grendel met een niet te duiden glimlach rond zijn lippen.
“Je hebt mooie ogen, ik verdrink er in” fluistert Anna zacht. Grendel blijft haar lang aan kijken.
“Ik vind je leuk” zegt Anna na een tijdje.
“Ik jou ook” zegt Grendel. Hij pakt haar kin vast. Dwingt haar hem aan te kijken. Zijn blik wordt streng. “Ik ben een moeilijk man, Anna. Ren bij me vandaan nu het nog kan”
Anna is overdondert. Ze blijft hem aan kijken. Vele gedachten vliegen door haar hoofd. Ze wil niet wegrennen.
“Nee, Ik vind je leuk”
“Ik jou ook, maar ik ben niet leuk”
“Jawel”

Grendel pakt Anna steviger vast. ” Luister, meisje, als je nu niet weg rent ben je voor altijd van mij.” De woorden die hij spreekt geven Anna en warm gevoel van binnen. Haar benen worden week.
” Als je nu niet weg gaat Anna van der Slot, dan trouwen we heel snel en neem ik je mee naar Canada.”
“Ik ga niet weg!” Anna wil niet weg. Ze wil dat hij zo dichtbij haar blijft staan. Ze wil in zijn ogen blijven kijken de rest van haar leven.
” Goed zo meisje” Zegt Grendel. Hij pakt haar kin steviger vast en trekt haar naar zich toe. Langzaam drukt hij zijn lippen op de hare. De zoen gaat over van zacht en teder, gepassioneerd.

Hij stopt, trekt zijn lippen van de hare en fluistert in haar gezicht: “Je bent van mij.”
Anna voelt de vlinders in haar buik tot ontploffing komen. “Ja” fluistert ze. “Ik ben van jou. “

21 augustus 2024

Anna glimlacht weer tot het bijna pijn doet als ze denkt aan die kus.
“Wat lach je Anna? Waar denk je aan?” hoort ze Grendel vragen vanachter zijn bureau.
“Aan onze eerste zoen in het park onder de eik” zegt Anna terwijl ze vluchtig een blik op Grendel werpt.
Hij glimlacht ook. “Ja dat was mooi” Zegt hij “toen werd je van mij. We doen het morgen nog eens over, slaap lekker voor nu”
Grendel staat op, sluit het luikje en de deur naar de studeerkamer. Anna blijft alleen achter, legt haar hoofd weer op het kussen. Al jaren doet Grendel de kooi niet meer op slot, maar Anna voelt zich er veilig en blijft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: