Emoties,  Gedichten

Schaduwen

Wat als de schaduwen niet verdwijnen
en de rouwrand om de zon niet wijkt?
Wat als de sterren ‘s nachts niet schijnen
en geluk mij niet langer bereikt?

Wat als rozen zwart kleuren
en ik alleen donkere kleuren zie?
Ik ruik geen lekkere geuren
en hoor geen mooie melodie.

Als schaduwen blijven in het licht van een zomerse dag.
Wanneer het duister niet meer uit mijn leven gaat
Mijn hoofd is vol met spinrag
en het lijkt voor alles te laat.

Op het zonnige strand, zie ik enkel kwallen.
Ik kan bij niemand schuilen
Wat kan ik nog anders doen dan op mijn knieën vallen
om eindeloos te huilen?

Dit gedicht verscheen eerder in Schaduw van de liefde.




Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: