Gedicht: dromen
Gedichten,  gedichten over de liefde

Onvoltooid verleden

Diep in de koude kerkers van mijn geest
en de ijzige diepte van mijn ziel
vind je dat wat niet geneest
veroorzaakt toen ik voor je viel.

Eens was ik puur en onbevlekt
nu kan niets mij nog raken
Verloren onschuld en zelfrespect
Nauwelijks ontsnapt uit jouw vreselijke kaken.

Ik kon de gevolgen toen niet overzien
Volgde mijn passie vol ongeduld
De wonden die ik nu verdien
zijn zonder twijfel mijn eigen schuld

Mijn pijn blijft onvoltooid verleden
In brandend, hartstochtelijk berouw
Ik heb geleerd en geleden
en ik ben nooit meer de andere vrouw

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *