Gedichten over pijn en verdriet

Niemand begrijpt ons

Zelfs als men wist hoe intens,
Voorbij de pijngrens
Hoe kloppend dit gevecht is
Niemand kan begrijpen dat dit echt is

Niemand begrijpt dat dit echt kan zijn
Hoe liefelijk en eerlijk de pijn
Hoe mysterieus en desastreus
Als je vergeet neer te komen
Hoe heerlijk een val in het ravijn.

Waarschijnlijk is het onmogelijk te volgen
Hoe heerlijk het is te worden verzwolgen
in een minzaam controlerend beest
Niemand begrijpt hoe verwarrend het voor ons is geweest

Alles kan ik aan je geven
Ik hoef niet meer te overleven
Niet zichtbaar zoals normaal
maar ik weet, jij bent echt en geniaal.

Niemand begrijpt ons echt
Het heerlijk pijnlijke gevecht
De rust en de stilte in mijn hoofd
als jij mij met je steek verdoofd

Hoe onmogelijk is het ons te begrijpen, zelfs voor mij
Hoe onmogelijk juist in beperkingen voel ik mij vrij
Ik snap ons niet, maar weet alleen wat je hebt beloofd
Jij brengt telkens rust en stilte in mijn hoofd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: