de lente komt, wint
gedichten over kwetsbaarheid

Mijn Wind

Ik ben mijn richtingsgevoel verloren
als ik naar rechts kijk, zie ik je niet
Mijn kompas, anker, uitkijk toren
Hij, die altijd alles in mijn ziet

Mijn kompas dat ben ik kwijt
Ik heb je laten gaan
want ik heb nu al zoveel spijt
dat ik het toestond dat jij bent vreemd gegaan

Ik waai met alle winden mee
want mij anker is onvindbaar.
Je antwoord is ook telkens nee
want niets mag je niet meer van haar.

Je mag niets meer
Wat je deed was niet zo fraai
maar ik wil je weer
want jij bent met wie ik het liefste waai.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: