Gedichten

Kwetsbaar (4)

Kwetsbaar en fragiel
Breekbaar en zo teer
Ik kan best veel verdragen
maar nu eventjes niet meer.

Breekbaar en verscheurd,
Huilend zonder traan
wat er is gebeurd
kan ik eventjes niet aan

Een aai over mijn bol,
Een arm om mij heen,
en een knuffel
Want dan ben ik even niet alleen

Een glimlach,
een voorzichtige zoen
dat is echt alles
dat je voor mij kan doen

Even zwijgend naast me zitten
met je arm om mij heen
want dan zijn we samen
en ben ik niet meer alleen.




Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *