Gedichten,  gedichten over kwetsbaarheid

Juist

Ik schrok van je stem,
zo bros en broos,
toch klonk er ingehouden woede.
OMFG wat ben je boos.

Ooit, nog niet zo lang geleden
was je stem vol leven
nu hoor ik enkel gebroken geluk
welke excuses kan ik je geven?
Ik maakte je stuk.

Ik kan je vertellen over mijn haperend hart
of mijn snikkende stervende ziel
maar ik zwijg, verward.
uit angst dat ik nog meer verniel

Ik schrok van je stem,
koud en zonder genegenheid.
maar helpt het
als ik zeg hoeveel het mij spijt?

Het spijt mij!



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: