gevangen
Persoonlijke ontwikkeling

Ik wil het wel, maar ik kan het niet.

Ik wil het wel, maar ik kan het niet. Er zijn zoveel dingen die ik wil maar niet kan. Het is niet zo dat iemand me tegenhoud, dat ik gevangen ben, dat ik beperkingen heb. Ik kan sommige dingen gewoon niet, er is iets dat mij tegenhoud om te doen wat ik werkelijk wil.

Daar en ik vast niet de enige in? Ik denk dat jij dit vast ook wel een denkt? Maar waar komt dit door en is dit erg?


Waar een wil is, is een weg. O ja?

Dit is een grote valkuil. Sommige dingen zijn niet voor ons gemaakt. Ik wil wel maar ik kan het niet, kan soms gewoon de waarheid zijn. Sommige dingen liggen buiten ons bereik. Ik zal nooit prof wielrenner meer kunnen worden. (Wil niet zeggen dat ik niet alsnog goed kan fietsen) Ik kan ook geen ballerina, beroepsmilitair of zanger worden. Simpelweg omdat ik niet kan zingen, geen goede ogen heb, en al helemaal geen ritme gevoel.
Dit zijn feiten. Sommige van onze dromen kunnen onrealistisch zijn en ons juist beperken.
Maar stel nu dat ik toch iets met wielrennen of met fietsen wil doen. Dit kan nog steeds. Ik zou fietstochten kunnen organiseren bijvoorbeeld. E
En als je werkelijk weet, dat je iets niet kan dat is het echt oké om op te geven of een plan b uit te voeren.

Wil je het wel echt?

Een totaal andere situatie is er eentje waarin we iets voor elkaar willen krijgen, maar gefrustreerd denken dat het we het niet kunnen. Maar is dit wel zo?
In ons landje van doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg is dit een situatie die vaak voorkomt. Soms kunnen we wel maar willen we niet.
Soms gebeurt dit omdat er mensen zijn die bepaalde resultaten van ons verwachten. Andere keren ontbreekt het ons gewoonweg aan wilskracht. Als je maar tegen jezelf blijft zeggen dat je een bepaalde taak niet kunt voltooien of een bepaald doel of diploma niet kunt behalen, terwijl je dit diep van binnen niet eens wilt, dan lieg je tegen jezelf. Of misschien weet je niet wie je bent? (Nee, even serieus ken jij jezelf werkelijk? Lees anders hier eens over worden wie je bent)

Je kunt het wel, maar je bent bang

Onze gedachtes hebben een grote invloed op hoe we ons voelen. Zo ook de dingen waar we bang voor zijn.
Als je beschikt over de vaardigheden en vermogens die je nodig hebt om een bepaalde droom waar te maken, als je het echt wil maar het een strijd is, als je merkt dat je geblokkeerd en verlamd raakt, dan ben je waarschijnlijk bang. Dingen bereiken die je wilt, kunnen een grote druk op eens leggen. En deze druk kan onze angsten naar boven halen. We kunnen opeens bang worden voor dingen waar we niet voor wisten dat we er bang voor waren. Dit is normaal. En geloof me hoe vaker je je angsten over wint hoe meer je herkent en daarmee wordt het iets makkelijker.

Stel je eens voor dat je een zanger wilt worden, maar dat je plotseling beseft dat je dan wel voor een publiek zult moeten staan. Je wilde zingen, maar je had er nooit echt over nagedacht dat er dan ook naar je zal worden gekeken. Het is volledig normaal om bang te zijn als je zo geconcentreerd bent op het verbeteren van je vaardigheden en het bereiken van je doelen dat je even vergeet wat er allemaal mee gemoeid is. Maak je geen zorgen, gebruik deze angst om verder te komen.
Angst is een essentieel onderdeel van het verwezenlijken van je dromen. Het zal je waarschijnlijk verlammen, maar je moet sterk zijn, aan je droom blijven denken, jouw angst recht in de ogen aankijken en gewoon doen wat je van plan was. Je kunt jouw angsten aan. Gebruik ze om jezelf een duw in de rug te geven, zodat je eventuele uitdagingen kunt overwinnen.
(Lees ook eens hier hoe je blokkades kunt overwinnen)

En nu?

Tja, heel eerlijk? Ik weet het ook niet alijd. Heel vaak voel ik die emotie, ik wil wel maar ik kan het niet. Maar de volgende vragen stel ik mijzelf tegenwoordig als ik deze gedachte:
1) Kan ik het echt niet? Als ik bijvoorbeeld een berg op moet fietsen en mijn fiets is kapot, ik heb een lekker band of mijn wiel loopt aan, nee dan kan ik het op dat moment echt niet geef ik het op. Wil niet zeggen dat je het later niet nog eens kunt proberen.
2) Kan ik het wel maar wil ik het niet? Soms heb ik geen zin om in de heuvels te fietsen en als het niet nodig is dan ben ik daar tegenwoordig eerlijk in. Ik zeg niet meer dat ik het niet kan, maar dat ik het niet wil en als een ander dat niet kan accepteren tja jammer.
3) Ben ik bang? Meestal komt het bij mij toch echt hier op uit en zelfs nog specifieker aan de angst om te falen. Ik was letterlijk bang dat ik voor schut zou staan als ik de heuvel op moest lopen in plaats van te fietsen. Maar ja als je het niet probeert lukt het je nooit toch?
Mij helpt om de weg te bepalen?
Wat doe jij als je denkt dat je iets niet kunt?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: