Gedichten,  overige gedichten

Ik moet gaan

Ik moet je nu verlaten,
want ik ben geen elf.
Ik mag niet meer met je praten,
want ik praat eigenlijk met mijzelf.

Ik moet nu gaan.
Samen hebben wij zoveel achter de rug.
Nee, je hebt mij niets misdaan.
Ik kom waarschijnlijk nooit meer terug

Je was mij van zoveel waarde,
maar ik ben geen kind meer.
Weg van dit plekje op aarde.
O mijn God, wat doet dit zeer.

Ik ga verder langs de rivier.
Je stam voel ik voor altijd in mijn rug.
Ook mijn wortels liggen hier,
toch kom ik waarschijnlijk nooit meer terug

Ik volg de stroom, het water
Ik ben geen kind en zeker geen elf
want nu is al later
en ik bevrijd mijzelf.

Jouw wortels stevig in de kant.
Ik breek los van die van mij.
Jij komt nooit meer van dit eiland.
Ik ben vrij!




Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: