Gouden, Hart. dichtbij
gedichten over de liefde,  Gedichten over pijn en verdriet,  overige gedichten

Te dichtbij

Mijn verlangen naar jou
schuift mijn principes aan de kant
Ik laat je weer te dichtbij,
waardoor ik mij opnieuw verbrand.

Ik ben door jou
telkens teleurgesteld en gedesillusioneerd,
maar mijn verlangen
vergeet de lessen, geleerd.

Het voorrecht dichtbij mij te staan
dat moet je verdienen.
Ik wil niet meer om jou huilen.
Ik wil niet meer grienen.

Mijn kwetsbaarheid kennen
en jou volledig vertrouwen
bestaat niet meer.
Ik zal er om rouwen.

Het blijkt telkens dat jij
mijn waarde niet ziet.
Je hebt geen recht meer
op mijn tranen van verdriet.

Ik zal nu nooit
meer iets van je horen
Ik heb mijn waarde gewonnen
en jij mij verloren!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: