Verhalen

Grote schoenen

Mijn opa had een schoenwinkel. Het was een kleine schoenwinkel aan huis die hij in de jaren 50 van de vorige eeuw had betrokken. Bijzonder waren de hoekjes en doorkijkjes waar ik me als kind graag verstopte.  De 22 katten die mijn oma in het lege huis ernaast hield waren fijne speelkameraadjes. Maar de allermooiste herinneringen heb ik aan de boom. De boom stond ongeveer 20 meter van de winkelingang. Iedereen die schoenen  wilde passen moest van Opa naar de boom lopen. Als je een rondje om de boom had gelopen wist je pas of je schoenen goed zaten. Nu ik volwassen ben begrijp ik dat dit is omdat de winkel gewoon te klein was om even een rondje te lopen en als je wilt weten of schoenen goed zitten moet je er gewoon even op lopen.   Mijn zusjes en ik liepen graag naar de boom of vonden het leuk om naar mensen te kijken die naar de boom liepen.
Op een dag bedachten wij dat het gemakkelijker was als wij de schoenen vast inliepen, dan hoefden de klanten van opa dat niet meer te doen.
Veel te vroeg op een zondag ochtend haalde wij de schoenen vast van zolder.
We begonnen met de kinderschoenen en de schoenen die mij niet paste trok mijn jongere zusje aan of eventueel de jongste, die nog maar net kon lopen. Zo liepen we vele keren naar de boom alle drie met een nieuw paar schoenen aan onze voeten.
Schoenen uit de dozen halen is gemakkelijker dan er weer in doen en de stapel met lege dozen en losse schoenen groeide dan ook snel hoger en groter.
Op het moment dat opa en oma wakker werden was de stapel al net zo hoog als wij alle drie bij elkaar.
“Ruim alles op!” riep Opa streng.
Verbaasd als we waren antwoorden mijn zusje en ik: “maar we hoeven alleen nog maar de grote maten”



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: