Gedichten,  gedichten over kwetsbaarheid

Madeliefje

Ik ben als een madeliefje
onopvallend tussen het monotone gras
Ik ben en ik was
die ene stille in de klas.

Voor wie mij werkelijk ziet
kan ik hartverwarmend zijn.
Helaas gebeurt het bijna niet
en negeert worden deed altijd al pijn.

Ik werd vertrapt, verpletterd, vermoord
Mest van de koeien in de wei
niemand die mijn roepen hoort
Ik groei in het verkeerde jaargetij

Ach, mijn Hartendief
Ik ben niet boos.
Op de plek van de madelief
groeit nu door de mest een roos.

Ik kan allen bij jou mezelf zijn
Bij jou doet het geen zeer
Bij jou ben ik wie ik ben
een madeliefje, broos en teer.




Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: