Gedichten

Kwetsbaar (2)

Vlammen van verlangen
als een klauw rondom mijn hart
knijpend, pijnlijk in jouw armen
en ik dacht te zijn gehard.

Ik weet niet welke gevoel ik nu moet volgen.
Ik weet niet welke woorden ik moet zeggen.
Ik weet niet of ik in mijn comfortzone moet blijven
of mijn grenzen moet verleggen.

Ik zou willen verdwalen
om nooit meer te verschijnen
of dat ik als een trekkie
in subspace kon verdwijnen.

Ik krijg tranen in mijn ogen
niet van verdriet en niet van pijn,
maar uit dankbaarheid,
omdat ik in jouw armen even kwetsbaar durf te zijn.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: