rode woestijn duinen
Gedichten,  gedichten over de liefde

Foute man (3)

Ik ben mijn weg verloren
onderweg ergens in de tijd.
verdwaald in een woestijn
doordat jouw waarheid als zand tussen je vingers glijd.

Jij bent de duivel
die met mij speelt
en met de hebzucht van de oostenwind
mij  vierendeelt.

Het voelt alsof mijn ziel
door jou volledig is geschaakt
en door de mangel en jouw streken
volledig aan stukken is geraakt.

Het voelt alsof mijn hart woestijn is
al weken zonder water
ik ben mezelf verloren in jou,
tussen toen en later.

De regen die er valt, verdwijnt in de poreuze grond
je leek zo leuk en aardig
maar jij bleek slechts vermomd

Ik ben voor jou niets waard
totaal en helemaal uitgekleed
Ik ga naakt het leven in
ach ja je was zo wreed.




Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *