• de lente komt, wint
    gedichten over kwetsbaarheid

    Mijn Wind

    Ik ben mijn richtingsgevoel verlorenals ik naar rechts kijk, zie ik je niet Mijn kompas, anker, uitkijk toren Hij, die altijd alles in mijn ziet Mijn kompas dat ben ik kwijtIk heb je laten gaanwant ik heb nu al zoveel spijtdat ik het toestond dat jij bent vreemd gegaan Ik waai met alle winden meewant mij anker is onvindbaar. Je antwoord is ook telkens neewant niets mag je niet meer van haar. Je mag niets meerWat je deed was niet zo fraaimaar ik wil je weerwant jij bent met wie ik het liefste waai.

  • sst ik vind je leuk
    gedichten over kwetsbaarheid

    Verscheurde stilte

    De stilte wordt verscheurddoor harde muziek en schreeuwende stemmenHarde kleuren en prikkende geuren en klierende kinderen die niet zijn te temmen Mensen lijken bang voor stilte Die moet altijd gevuldmet zottig gezwets en onzinnig geklets haastige woorden zonder geduld. De stilte verbrokendoor koude klanken en onwaar geruchtKlierende kinderen die kloterig hinderenIk hoor nauwelijks mijn eigen gezucht. Ik zoek naar de rust van woorden in dennengeur gesproken.teruggetrokken zacht en onbewogen pracht en de stilte ononderbroken

  • bang
    gedichten over kwetsbaarheid

    Antwoord me

    Ik stelde je een vraagniet iets groot, t was kleingeen antwoord is zo vaagen heel stom, dat doet pijn Ik vroeg je ietsiets kleins over jou, ons en mijik vroeg het niet voor nietseen antwoord voelt dichtbij. Ik stelde je veel vragendie altijd onbeantwoord bleven.Ook al mag van jou er niet over klagen hoe moeilijk is het, antwoord te geven? Ik vroeg je zoveel vragenIk vroeg het om een beetje van je aandachten wat jij niet weetis op hoeveel antwoorden ik nog wacht Ik wil je niet kwetsen Ik wil je niet telkens kwellenmaar hoe vertel ik jou ditzonder je teleur te stellen? Ik vraag me afmijn twijfel doet je…

  • daar sta ik alleen, onzekerheid
    gedichten over kwetsbaarheid

    onzekerheid

    Het verraste meHoe in dit donkerste uur het leven weer onzekerheid bracht. Die mij met golven overspoelde in een dagen durende nacht Het verraste mij hoe ik alle hoop leek te verliezen Hoe bang ik werd, hoe twijfelendEn geen keuzes meer kon kiezen. Het verraste mij nog meer dat ik het licht weer zagmidden in een tunnel op een nog gekkere dag. Het verraste mij dat de zon weer geen ging schijnen en nu hoop ikdat jij nooit meer zal verdwijnen.

  • traan maan, breekbaar
    gedichten over de liefde,  gedichten over kwetsbaarheid

    Breekbaar (6)

    Schud metot mijn verdriet mij verlaattot er niets meer is van mijn woede en mijn haat Schud metot mijn hart zo mooi breektdat je het met liefde weer kunt nieten en het zwarte weer verbleekt Verbrijzel mijtot je het kwaad weg kan zeven en alleen de liefde overblijftIk zal het je vergeven Verbrijzel mij het oude moet stuk en opnieuw beginnen als basis van ons geluk. Hou me vaststevig in je armenSnikkend, bevend blijf me verwarmen Hou me vast tot ik genees tot ik weer heel ontdaan van al mijn vrees Kus me tot ik je vertrouwkus me omdat ik van je hou

  • canvas, leeg
    gedichten over kwetsbaarheid

    Leeg canvas

    Ik voel me leeg, als het blanke canvas van een schilderalleen een beetje wilder. Ik voel me leegiedereen weet wie en wat ik benterwijl ik mezelf nauwelijks ken Ik voel me leegAlles draait, maar ik sta stilweet nauwelijks nog wat ik wil Ik voel me leegmijn gedachten mogen nietblijven bij de liefde die ik achter liet Ik voel me leegen alles gaat voorbijmaar alsjeblieft nog een keerbeschilder mij