• mijn muur, eenzaamheid
    gedichten over kwetsbaarheid,  Gedichten over pijn en verdriet

    Eenzaam

    Soms heb ik verdriet en weet ik niet waaromHartpijn, buikpijn en voornamelijk zielepijn. Ik verlang naar dat moment, dat ik als kind gelukkig kon zijn. Soms moet ik opeens huilenstromen de tranen over mijn gezichtIk weet alleen niet wat er is en weet ook niet wat mijn pijn verlicht Soms voel ik me eenzaamdan voel ik mij zo alleen.want als niemand je begrijptwat heb je dan aan 100 000 mensen om je heen Ik heb nergens zin in Geen zin om in bed te blijven of juist er uit te gaan Geen zin in school of werkIk kan de hedendaagse wereld gewoon niet aan. Ik hoor nergens bij en dat…

  • emotionele blokkades, kwetsbaar
    Gedichten,  gedichten over kwetsbaarheid

    Kwetsbaar (6)

    Ik voel me kwetsbaarals ik mijn echte zelf naar buiten laatHet is niet veilig om mezelf te zijnDurf ik het? Vind ik liefde of verraad? Ik pas me aan Probeer te doen wat men mij vraagt Een braaf meisje dat iedereen behaagt. Maar van binnen ben ik andersIk zie alle onrechtvaardigheid Ik zie de pijn en voel het knellen van de tijd De eenzaamheid die maakt mij boosen triggert mijn paniek maar ik durf het niet te zeggen want de wereld die is ziek. Ik voel me kwetsbaar Als ik vertel hoe ik de harde wereld zie Ik voel me kwetsbaar Zelfs in mijn eigen Poëzie Ik voel me als…

  • mijn muur, eenzaamheid
    Gedichten,  gedichten over kwetsbaarheid

    Mijn Muur

    Mijn handen zijn rauw van de stenen die ik heb terug gelegdHij brak mijn muur, heeft elke steen verlegtHoe kon ik dat toelaten, waarom bleef ik hem vertrouwenNu moet ik weer opnieuw beginnen met de muur te bouwen De muur wordt breder en groter dan de vorige keerwant afbreken dat wil ik nooit meer. Ik kon hem niet vertrouwenEn daarom ben ik nu weer aan het bouwen Ik span nog wat schrik- en prikkeldraadwant om iemand nog toe te laten is het te laat De mensen zijn koud, bij de haard is het warm en vriendschap maakt rijk, maar niet zo, dan liever arm. Ik graaf nog een gracht, maar…

  • de lente komt, wint
    gedichten over kwetsbaarheid

    Mijn Wind

    Ik ben mijn richtingsgevoel verlorenals ik naar rechts kijk, zie ik je niet Mijn kompas, anker, uitkijk toren Hij, die altijd alles in mijn ziet Mijn kompas dat ben ik kwijtIk heb je laten gaanwant ik heb nu al zoveel spijtdat ik het toestond dat jij bent vreemd gegaan Ik waai met alle winden meewant mij anker is onvindbaar. Je antwoord is ook telkens neewant niets mag je niet meer van haar. Je mag niets meerWat je deed was niet zo fraaimaar ik wil je weerwant jij bent met wie ik het liefste waai.

  • sst ik vind je leuk
    gedichten over kwetsbaarheid

    Verscheurde stilte

    De stilte wordt verscheurddoor harde muziek en schreeuwende stemmenHarde kleuren en prikkende geuren en klierende kinderen die niet zijn te temmen Mensen lijken bang voor stilte Die moet altijd gevuldmet zottig gezwets en onzinnig geklets haastige woorden zonder geduld. De stilte verbrokendoor koude klanken en onwaar geruchtKlierende kinderen die kloterig hinderenIk hoor nauwelijks mijn eigen gezucht. Ik zoek naar de rust van woorden in dennengeur gesproken.teruggetrokken zacht en onbewogen pracht en de stilte ononderbroken

  • bang
    gedichten over kwetsbaarheid

    Antwoord me

    Ik stelde je een vraagniet iets groot, t was kleingeen antwoord is zo vaagen heel stom, dat doet pijn Ik vroeg je ietsiets kleins over jou, ons en mijik vroeg het niet voor nietseen antwoord voelt dichtbij. Ik stelde je veel vragendie altijd onbeantwoord bleven.Ook al mag van jou er niet over klagen hoe moeilijk is het, antwoord te geven? Ik vroeg je zoveel vragenIk vroeg het om een beetje van je aandachten wat jij niet weetis op hoeveel antwoorden ik nog wacht Ik wil je niet kwetsen Ik wil je niet telkens kwellenmaar hoe vertel ik jou ditzonder je teleur te stellen? Ik vraag me afmijn twijfel doet je…