• depressie?, gedicht harten, Tranen vallen onhoorbaar van mijn kin op het hoogpolige tapijt. Niets zal met het zelfde zijn
    Gedichten over pijn en verdriet

    Niets zal meer het zelfde zijn

    Tranen vallen onhoorbaarvan mijn kin op het hoogpolige tapijt. Heb jij dan geen gevoel, geen gewetenGeen schuld of spijt. Zware tranen stromen langs mijn wangen naar omlaag Niets zal meer het zelfde zijn na jouw laffe daad van vandaag. Hortend en stotend maakt een onmogelijk snikken zich van mij meesterAls ik besef dat jij over een paar dagenvoor altijd verblijft onder de jasmijn en de heester. De stilte die is hoorbaarnaast het tikken van de klokgeen dag zal meer het zelfde zijnomdat jij te vroeg vertrok Zwarte tranen stromen langzaam over mijn wangen naar omlaag. Niets zal meer het zelfde zijn na die laffe daad vandaag

  • mijn muur, eenzaamheid
    gedichten over kwetsbaarheid,  Gedichten over pijn en verdriet

    Eenzaam

    Soms heb ik verdriet en weet ik niet waaromHartpijn, buikpijn en voornamelijk zielepijn. Ik verlang naar dat moment, dat ik als kind gelukkig kon zijn. Soms moet ik opeens huilenstromen de tranen over mijn gezichtIk weet alleen niet wat er is en weet ook niet wat mijn pijn verlicht Soms voel ik me eenzaamdan voel ik mij zo alleen.want als niemand je begrijptwat heb je dan aan 100 000 mensen om je heen Ik heb nergens zin in Geen zin om in bed te blijven of juist er uit te gaan Geen zin in school of werkIk kan de hedendaagse wereld gewoon niet aan. Ik hoor nergens bij en dat…

  • emotionele blokkades, kwetsbaar
    Gedichten,  gedichten over kwetsbaarheid

    Kwetsbaar (6)

    Ik voel me kwetsbaarals ik mijn echte zelf naar buiten laatHet is niet veilig om mezelf te zijnDurf ik het? Vind ik liefde of verraad? Ik pas me aan Probeer te doen wat men mij vraagt Een braaf meisje dat iedereen behaagt. Maar van binnen ben ik andersIk zie alle onrechtvaardigheid Ik zie de pijn en voel het knellen van de tijd De eenzaamheid die maakt mij boosen triggert mijn paniek maar ik durf het niet te zeggen want de wereld die is ziek. Ik voel me kwetsbaar Als ik vertel hoe ik de harde wereld zie Ik voel me kwetsbaar Zelfs in mijn eigen Poëzie Ik voel me als…

  • avond tranen
    Gedichten over pijn en verdriet

    avond tranen (2)

    De geur van rozen bezwangerd de avond van ergens in de verre verte hoor ikeen ukelele en ik begin te dansenWie kijkt en Wie stoor ik? Ik denk aan dat dansende tropische meisje met donkere ogen en zo prachtig Mijn huidige bestaan is saaiIk verlang weer naar jachtig. De westen wind proeft bijna zout mijn huid voelt droog als de woestijn Zo’n mooie avond niet in jouw armen dat doet meer dan pijn. De avond eindigt in een zwoele nacht Met sterren in overvloedEn totaal onverwachtvraag ik me af wat je doet. De droge grond maakt de nachten heet Mijn huid droog als de woestijn dat jij niet mijn zoute…

  • Gezellig eenzaam
    gedichten over persoonlijk ontwikkeling

    Gezellig eenzaam

    In de verte hoorde ik het geluid van een bel niet voor mij, ze bleven op het geasfalteerde pad Zij waren als mijn leven, gingen voorbij, te snel Ik wende mijn gezicht richting de stad. Ik zag de lichtjes omdat de avond vielin mijn schoenen ontstond een ijzig voetenbad,Net als in de spelonken van mijn ziel Langs de donkere weg haastte ik mij alleen terug naar de stad waar de straten nu verlaten waren Er liep niemand anders door de straten heen Geen stromen van mensen zoals eerdere jaren Geen gezellig geroezemoes, maar ook geen stinkende vreemde lijvenEn hoewel ik het gevoel niet kon verklarenZou ik het als gezellig eenzaam…

  • stormen
    Gedichten over pijn en verdriet

    Stormen

    Ik ben niet mijn demonen, maar zij zijn wel een geheel van mij. Zij zijn de wreedheden die ik heb geleden Zij zijn mijn storm, mijn eb en vloed, het getij. Mijn demonen komen vermomd als orkanen Wolken verbleken mijn schoonheidDe stormen van hormonen zijn niet te stopen Daarna weer spijt Ik ben niet mijn demonenIk ben niet mijn tranen en ik ben niet de regen Maar hoe hou ik in vredesnaam Die demonische tornado’s tegen. Dit gedicht verscheen eerder in mijn bundel “dichtend door de seizoenen“

  • mijn muur, eenzaamheid
    Gedichten,  gedichten over kwetsbaarheid

    Mijn Muur

    Mijn handen zijn rauw van de stenen die ik heb terug gelegdHij brak mijn muur, heeft elke steen verlegtHoe kon ik dat toelaten, waarom bleef ik hem vertrouwenNu moet ik weer opnieuw beginnen met de muur te bouwen De muur wordt breder en groter dan de vorige keerwant afbreken dat wil ik nooit meer. Ik kon hem niet vertrouwenEn daarom ben ik nu weer aan het bouwen Ik span nog wat schrik- en prikkeldraadwant om iemand nog toe te laten is het te laat De mensen zijn koud, bij de haard is het warm en vriendschap maakt rijk, maar niet zo, dan liever arm. Ik graaf nog een gracht, maar…

  • choas in Hoofd, je leeft maar 1 keer
    Gedichten,  Gedichten over pijn en verdriet

    Je leeft maar 1 keer

    We zouden volgend jaar naar het strandWe hoefden nu niet te gaanEr was een virus en een lockdownWe konden best een jaar overslaan. Je had me beloofd dat we zouden wandelen in mijn favoriete bossen nabij OssEn dan struinen over de Herperduin en heerlijk shoppen in Den Bosch. Je had me nog een hotelletje beloofdJe zou me verrassenMet een tripje naar het noordenwerd het Groningen of Assen? Toen kwam die auto en was je er niet meer Er is voor ons geen volgend jaarEr is geen volgende keer. Nu wilde ik dat we toch waren gegaanYolo, want nu doet het zeer dat we niet konden overslaan Je leeft maar 1…

  • avond tranen
    Gedichten

    Avondtraan

    Mijn gedachten vloeien samen tot een onrustige woordenbrijEen mistig geheel van beelden en geluiden over jou en mij Er ontstaat een onrustige zeevan kansen die verloren gingen En verwachtingen van jou en mij, mensen en andere dingen. Ik dacht je telkens veiligte hebben gevangen in mijn hart maar je vleugels bleken sterker.Ik blijf achter, erg verward. Onder jou prachtige vleugels had ik willen schuilen maar net als eerdere dagen zal ik in mijn eentje huilen Ik zal in mijn eentje huilen wil door niemand worden gesust want elke traan die valt geeft mij een druppeltje meer rust.

  • kom samen verdwalen
    Gedichten over pijn en verdriet

    Kom samen verdwalen

    Ik reik naar je handmaar je ziet me nietin het troosteloze moeras van jouw dagelijks verdriet. Ik kijk en aanschouwhoe je worstelt en vecht En ik verdrink in de woorden die ik nooit heb gezegd. Kom, pak nu mijn handlaat me je halen Kom met mij meegaan we samen verdwalen. Samen creëren we een wereldzonder zorgen, zonder pijnwaar we voor altijd samen gelukkig kunnen zijn. Kom met me meenaar een moment zonder zorgenSamen, niet alleen Ik voel me geborgen. Kom, pak mijn handweg bij het dagelijkse bestaanIk wil ook wel volgen waar jij dan zal gaan. Kom, pak nu mijn handdan kunnen we stoppen met huilen kom naar die open…