• Blog

    Papa in 20 andere talen

    Vandaag is het Vaderdag. Zover ik weet wordt dit in bijna alle landen gevierd. Wist je dat in veel landen vandaag Vaderdag word gevierd. In veel landen heten papa en mama ook gewoon papa en mama maar soms is het totaal iets anders. Het leek me leuk om juist vandaag daar aandacht aan te besteden.

  • mijn muur, eenzaamheid
    gedichten over kwetsbaarheid,  Gedichten over pijn en verdriet

    Eenzaam

    Soms heb ik verdriet en weet ik niet waaromHartpijn, buikpijn en voornamelijk zielepijn. Ik verlang naar dat moment, dat ik als kind gelukkig kon zijn. Soms moet ik opeens huilenstromen de tranen over mijn gezichtIk weet alleen niet wat er is en weet ook niet wat mijn pijn verlicht Soms voel ik me eenzaamdan voel ik mij zo alleen.want als niemand je begrijptwat heb je dan aan 100 000 mensen om je heen Ik heb nergens zin in Geen zin om in bed te blijven of juist er uit te gaan Geen zin in school of werkIk kan de hedendaagse wereld gewoon niet aan. Ik hoor nergens bij en dat…

  • emotionele blokkades, kwetsbaar
    Gedichten,  gedichten over kwetsbaarheid

    Kwetsbaar (6)

    Ik voel me kwetsbaarals ik mijn echte zelf naar buiten laatHet is niet veilig om mezelf te zijnDurf ik het? Vind ik liefde of verraad? Ik pas me aan Probeer te doen wat men mij vraagt Een braaf meisje dat iedereen behaagt. Maar van binnen ben ik andersIk zie alle onrechtvaardigheid Ik zie de pijn en voel het knellen van de tijd De eenzaamheid die maakt mij boosen triggert mijn paniek maar ik durf het niet te zeggen want de wereld die is ziek. Ik voel me kwetsbaar Als ik vertel hoe ik de harde wereld zie Ik voel me kwetsbaar Zelfs in mijn eigen Poëzie Ik voel me als…

  • de wereld staat in de fik
    Blog

    Poëzie helpt: De wereld staat in de fik.

    Ik schrijf dit in 2020. Iedereen die in dit jaar leeft weet dat na de branden in Australië de wereld is blijven branden. Niet letterlijk. Ik heb soms het gevoel dat ondanks dat dit een kans is om de wereld te veranderen we de verkeerde kant op gaan. Ik vind de wereld op dit moment een zeer eenzame plaats. De wereld staat in fik en het is groter dan ik.

  • avond tranen
    Gedichten over pijn en verdriet

    avond tranen (2)

    De geur van rozen bezwangerd de avond van ergens in de verre verte hoor ikeen ukelele en ik begin te dansenWie kijkt en Wie stoor ik? Ik denk aan dat dansende tropische meisje met donkere ogen en zo prachtig Mijn huidige bestaan is saaiIk verlang weer naar jachtig. De westen wind proeft bijna zout mijn huid voelt droog als de woestijn Zo’n mooie avond niet in jouw armen dat doet meer dan pijn. De avond eindigt in een zwoele nacht Met sterren in overvloedEn totaal onverwachtvraag ik me af wat je doet. De droge grond maakt de nachten heet Mijn huid droog als de woestijn dat jij niet mijn zoute…

  • Blog,  Dankbaarheid

    Ook jouw “kleine” gevoel mag er zijn.

    Ik las laatst een column in het AD van omdenken. Deze ging over dat leed vergelijk het leed niet minder erg is. Lees deze steengoede column hier. Ik vind het in deze bijzondere tijd extra lastig om mijn gevoel te accepteren, want ik besef ook heel goed dat er veel mensen het slechter hebben dan ik. Er zijn ook mensen die het beter hebben dan ik. Maar ook al is het misschien is iets kleine ook mijn “kleine” gevoel mag er zijn.

  • Gezellig eenzaam
    gedichten over persoonlijk ontwikkeling

    Gezellig eenzaam

    In de verte hoorde ik het geluid van een bel niet voor mij, ze bleven op het geasfalteerde pad Zij waren als mijn leven, gingen voorbij, te snel Ik wende mijn gezicht richting de stad. Ik zag de lichtjes omdat de avond vielin mijn schoenen ontstond een ijzig voetenbad,Net als in de spelonken van mijn ziel Langs de donkere weg haastte ik mij alleen terug naar de stad waar de straten nu verlaten waren Er liep niemand anders door de straten heen Geen stromen van mensen zoals eerdere jaren Geen gezellig geroezemoes, maar ook geen stinkende vreemde lijvenEn hoewel ik het gevoel niet kon verklarenZou ik het als gezellig eenzaam…

  • stormen
    Gedichten over pijn en verdriet

    Stormen

    Ik ben niet mijn demonen, maar zij zijn wel een geheel van mij. Zij zijn de wreedheden die ik heb geleden Zij zijn mijn storm, mijn eb en vloed, het getij. Mijn demonen komen vermomd als orkanen Wolken verbleken mijn schoonheidDe stormen van hormonen zijn niet te stopen Daarna weer spijt Ik ben niet mijn demonenIk ben niet mijn tranen en ik ben niet de regen Maar hoe hou ik in vredesnaam Die demonische tornado’s tegen. Dit gedicht verscheen eerder in mijn bundel “dichtend door de seizoenen“

  • mijn muur, eenzaamheid
    Gedichten,  gedichten over kwetsbaarheid

    Mijn Muur

    Mijn handen zijn rauw van de stenen die ik heb terug gelegdHij brak mijn muur, heeft elke steen verlegtHoe kon ik dat toelaten, waarom bleef ik hem vertrouwenNu moet ik weer opnieuw beginnen met de muur te bouwen De muur wordt breder en groter dan de vorige keerwant afbreken dat wil ik nooit meer. Ik kon hem niet vertrouwenEn daarom ben ik nu weer aan het bouwen Ik span nog wat schrik- en prikkeldraadwant om iemand nog toe te laten is het te laat De mensen zijn koud, bij de haard is het warm en vriendschap maakt rijk, maar niet zo, dan liever arm. Ik graaf nog een gracht, maar…

  • choas in Hoofd, je leeft maar 1 keer
    Gedichten,  Gedichten over pijn en verdriet

    Je leeft maar 1 keer

    We zouden volgend jaar naar het strandWe hoefden nu niet te gaanEr was een virus en een lockdownWe konden best een jaar overslaan. Je had me beloofd dat we zouden wandelen in mijn favoriete bossen nabij OssEn dan struinen over de Herperduin en heerlijk shoppen in Den Bosch. Je had me nog een hotelletje beloofdJe zou me verrassenMet een tripje naar het noordenwerd het Groningen of Assen? Toen kwam die auto en was je er niet meer Er is voor ons geen volgend jaarEr is geen volgende keer. Nu wilde ik dat we toch waren gegaanYolo, want nu doet het zeer dat we niet konden overslaan Je leeft maar 1…